مظفر عليخان 1355 ه ق / 1936 م مولانا شيخ مظفر عليخان مرادآباد لكنهوى فردى صديق بود و چون از خاندانى آبرومند و نيز داراى القاب و مورد احترام بود بنابراين به همين مناسبت او را « خان » مىگفتند . وى علوم دينى و معقول را در نزد مولوى سيد تفضل حسين سنبهلى و قارى عليه الرحمة خواند و فقه و اصول را در محضر تاج العلماء و نجم العلماء فراگرفت ، در سال 1338 ه ق براى زيارت و برگزارى حج به مكّه رفت . آنگاه به تأسيس چاپخانه‌اى به نام « مطبع تهذيب » همت گماشت و مديريت روزنامه‌اى را برعهده گرفت و به سمت مدرس دوم مدرسهء ناظميه مشغول به كار شد ، جى ، س ، مستن ، استاندار يوپى هم مدتى شاگرد وى بود . نواب ميرزا محمد عباس ، بنيانگذار مدرسهء ناظميه ، به علت بيمارى مولانا ، مقررى را از طرف خود به او مىداد . مدتى بعد نجم الملة او را به مدرسهء عاليه رامپور براى تدريس علوم دينى شيعه فرستاد و مستن هم به نواب سفارش كرد كه او را براى تدريس فرزندان خود تعيين كند . وى در سال 1341 ه ق از رامپور به لكنهو رفت ، ولى چون با مولوى مقبول احمد رابطهء حسنه‌اى نداشت ، بنابراين رامپور را ترك كرد ، محمد جعفر حسن بدايونى ، مدّتى بود كه چاپخانه‌اى را تأسيس كرده بود و مولانا مدير روزنامهء « اخبار الصادقين » شد و در همان زمان اصول كافى را هم ترجمه كرد . مظهر اعلى بنارسى 1279 ه ق / 1862 م 1351 ه ق / 1932 م مولانا الفاضل و الكامل شيخ مظهر اعلا در محلهء « تيليا در بنارس » زندگى مىكرد ، او به لكنهو رفت و پس از اتمام تحصيلات به بنارس بازگشت ، فردى متقى و زاهد بود . پس از چندى به عراق رفت و قوانين و رسائل و شرح لمعه و غيره را در كربلا نزد فاضل بهبهانى آقاى سيد حسين اعلى اللّه مقامه خواند و در نجف در درسهاى خارج آقاى حسين اردكانى و سيد حسين ترك شركت كرد و پس از طى اين مراحل به بنارس بازگشت ولى در آنجا به علت وجود مذاهب هندو و عدم ترويج علوم دينى پريشان خاطر شد و ناگزير به حيدرآباد رفت ، در آنجا نيز در بلوك گلبرگه به سمت نظامت با حقوق دويست روپيه شروع به كار كرد ، ولى پس از يك سال ترك خدمت كرد و مدت چهارده سال مهمان مولوى احمد حسين برستى بود و هيچ‌گاه در